ŞİİR BİTERKEN

Mayıs 08, 2018

Şimdilerde her şey hayal gibi, 
Hayalin tam ortasındayım.
Dalganın köpüklerine karışıp kıyıya mı vurmalı,
Gökyüzünde bulut olup, yağmur mu yağdırmalı?
Sen gerçek ol diye, sil baştan...

Oysa şimdi çok zaman olmuş sen gideli belli,
Yüreğim buz tutmuş, kaskatı.
Toprağın kokusunun ilk kez huzuru hatırlatmadığı o günün üstünden bir hayli zaman geçmiş.
Sahi anne, yeri gelmişken...
Özledin mi sende?
Gidenler özleyebiliyor mu mesela?
Anılar hatrında yaşıyor mu ya da sonsuzluğa çekip gittiğinde de?
Ah bir bilsem!

Gecenin ikisinde gülüşün düştü yüzüme,
Ne gülerdik sahiden.
Onca gülmenin ardından ağlamaya başlamıştım bir keresinde.
Daha çok gülmüş, ciddi olduğumu görünce şaşırmıştın...
Aşık oldum, aşık oldum anne diyerek gözyaşlarımı akıtmıştım dizlerine.
Sen büyüdün mü o kadar derken gözlerinden akan yaşlar saçıma döküldüğünde...
Aşık olacak kadar büyüdümse, annesizliğe savaş açacak kadar büyümedim be kadın!
Anlamadın...

Evlendim sonra...
Görsen halimi, ne mutlu olurdun kim bilir.
Huzurumla huzur bulurdun aslında...
Yuvamın sıcaklığında ısınırdın...
Ancak çalmadı kapı zilim ellerinden...
Çay bardaklarım dolmadı sohbetine karışıp.
Bu duvarlar o güzel sesinin yankısında gün yüzüne karışmadı hiç.
Seni görmemiş evin duvarları duvarlığından utansın!

Aynı şehirdeyim.
Hayallerimizi kurduğumuz,
Yarım kalan hayallerimizi gömdüğümüz o şehirde.
Her yerde sen ve ben...
Her yerde gülüşler...

Soğuk bir Şubat ayıydı,
Mahallenin sonundaki taburelerde birer kahve içmiştik,
Sen şekerli, ben sade...
Sen su severdin kahveyle,
Ben sade soda.
Gülmüştük yine,
Birliğimize, dirliğimize hamd etmiştik.

Biliyor musun sana en çok ne zaman kırıldım,
Ne zaman incindi şu yaşı başını almamış kalbim...
Özlemle baktığım fotoğraflarda elini bulup öperken,
Yanaklarıma dokundururken o fotoğrafları patladı kalbim içimde benim.
Affedemedim hiç işte o zaman seni...
Hatırlıyor musun;
''Sen bana bak, o yorgun gözlerin parlasın her şeye inat böyle, ben on nefes fazla yaşarım!'' dediğini.
Ben saymayı unutmaya razıydım 10'u bulmamak için,
Sense saymayı unutmuştun tez zamanda 10'a kavuşmak için...
1,2.....10.
Şimdi şiir bitti, 
Sen gittin,
Yağmur dindi.
Toprak çöktü,
Çiçekler soldu,
Mumlar söndü,
Anıların boynu bükük...

Benzer Yazılar

6 yorum

  1. Canım benim söyleyecek söz yok biliyorum...
    Ama en azından çok mutlu anıların var bak..

    YanıtlaSil
  2. İçime işledi bu şiir. 😥
    Kalemine, yüreğine sağlık

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim sevgili Berlin...

      Sil
  3. Kalemine sağlık, bazen diyecek söz olmuyor ancak onlar için bizler bir şekilde hayata tutunmaya devam ediyoruz. Gerçekten de yüreğine sağlık

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim sevgili Deepinside... Dediğin gibi bir şekilde devam ediyor hayat. Ama öyle, ama böyle...

      Sil

Google+ TAKİPÇİLER