80'LERDEN, 90'LARDAN GÜNÜMÜZE

Nisan 12, 2018


Dantelle süslenen tüplü televizyonlar

12 ayda bir geride bıraktığımız bir koca seneyi ele alırsak, bundan bir 20 yıl öncesi için ''yaşlandım mı ben yahu?'' demek ya da ''hey gidi heeeey, ne günlerdi bak aklıma geldi de şimdi'' demek kaçınılmaz bir son. Aslında hiç unutmadığımız ancak hatırlamak için bir kıvılcım gerektiren hatıralar var hepimizin zihninde... Ortak hatıralar hemde.


Eskiden evin boş odasının yorgan stoklandığı köşe
Bugün çocukluk fotoğraflarıma bakarken evde verdiğim pozlara takıldı gözüm. O tahtadan, çiçek işlemeli koltukvari baza, değişik perdeler, evin küçük odasında duvara yığılmış yorganlar, kurbağa şeklindeki kumbaralar, kısacası geçmişin sembol haline gelmiş tüm parçalarını görüp içlendim. 
O zamanın nasıl vazgeçilmez, her evin baş köşesinde bulunan eşyalarmış. Üstelik o şuan tuhaf gelen bazaları almak için ciddi bir birikmiş gerektiğini çok iyi hatırlıyorum. O semsert minderin o dönemde nasıl bir nimet olduğunu varın siz düşünün artık... Bir de her misafirlikte bulunan kırmızı ojeli el şeklindeki sabunluk vardı ki, ben dehşet korkardım. Ne zaman görsem, ağlardım. Sırf bu yüzden anneannem sabunluğu değiştirmişti, hiç unutmam. Sanki o el daha da uzayacak, beni yakalayacak zannederdim. Sonra bir gün hacıdan gelen bir yaşlı akrabamızı ziyarete gittiğimizde görmüşüm o el şeklindeki sabunluğu, ''benim ojelerim daha güzel, sen benim ellerime bak, çek o elini'' demişim de yıllar sonra bile tüm aile bunu defalarca anlatıp gülerdi, çocukluk işte :) 
Çekmek bilmeyen antenli cep telefonları
(Şimdilerde şarja bağımlı yaşayan akıllı telefonlar da o dönemde cam kenarlarına bağımlıydı...)
Sonra cep telefonu çıktı piyasaya, tabii o zaman herkesin elinde çifter çifter olmasını bırakın, bir tane cep telefonu olanı ayakta selamlardık. Ve komik yanı bizim evdeki iki cep telefonu cama dayanmış şekilde tutulurdu, çünkü çekmiyordu. Camdan kafayı uzatırdık yaz kış demeden, ''aloğğğ Ayşe ha geliyor gız sesin geliyor, duyuyon muuu?'' diye sokağa haykırırdık, şimdi komik geliyor tabii. Alternatif ve daha pratik ürünler, eşyalar, mobilyalar kısacası daha kolay bir yaşam alanı oluştu zamanla. Ama sanki sobada ısıtılan suyla yıkanmanın tadı şimdi 2 dakikada açtığımız kombiden gelen ve sınırsız duş alma imkanı sunan sıcak suyun hazzından çok daha öte bir şeydi... Ben o leğende yıkanma faslına denk gelmedim tabii ki, o daha başka bir boyuttur eminim... Bir de dantel durumu var ki... Her evde sanki evin kimliği dercesine her yere koyulurdu. Bizim televizyon üstünde ayrı, altında ayrı vardı. En son benim oyuncaklarımın altında bile buluyordum, sonra onları bebeklerime yorgan amaçlı kullanıyordum, sonuçta bir amaca hizmet etmiyordu, ediyordu :)

Üç evin ikisinde bulunan standart model koltuklar
Eskiden sokak kültürü denen bir kavram vardı. Biz öyle AVM'lerde, elektronik oyuncakların tepesinde büyümedik. Baya baya sokakta saklambaç, körebe oynayarak, cipslerin içerisinden çıkan adına ''taso'' dediğimiz oyuncaklarla büyüdük. Bir de misket vardı. Rengarenkti hepsi, gözüm gibi severdim... Sanal bebeği bilen var mı? Benim zamanımda o yaşta bir çocuk için pahalı sayılacak bir oyuncaktı, belki 3 kere almışımdır. Hepsinde ölmüştü, hepsinde yas tutmuş ve hatta işi abartıp toprağa bile gömmüştüm :) 
Soba üstünde demlenen çay, ısıtılan yemek, kaynayan banyo suyu.
Özlüyor insan geriye dönünce. Her yazımda muhakkak konu eskilere geliyor ve eskileri özlediğimi dile getiriyorum. Bu bugüne dair hissedilen bi memnuniyetsizlik duygusundan öte bir eskilerin öz'lüğü durumu aslında. Her şeyin daha net ve kısadan öz olduğunu düşünüyorum. Mutlu olmak bile daha kolaydı, insanlar mutlu ve gelecekten umutluydu. Borçlar, ayrılıklar, hasretler yıkmıyordu insanı. Hayat telaşesinden besleniyorlardı. Ve çocukluk bile daha masumdu, şimdi 3 yaşında bir bebeği kolundan tutup kreşe ''sosyalleşmek'' için atıyoruz da, o zamanlar biz sokaklarda sosyalleştik. Hemde istediğimiz yerde, istediğimiz insanlarla sınırları olmayan alanlarda oynayarak... Ve şimdi sırf bu yüzden bile çocuklar hırçın.


Unutulmayacak hatıraları vardır herkesin, çocukluğa dair...
Belki bu yazı o günleri hatırlayıp tebessüm etmeye yarar, kim bilir?
Geçmişinizden daha güzel bir gelecek yaşamanız dileğiyle...
Sevgiler. 



Foto kaynaklar:
https://www.google.com.tr/search?q=90+l%C4%B1+y%C4%B1llar+ev&rlz=1C1RLNS_trTR783TR783&tbm=isch&source=iu&ictx=1&fir=9NBwICebet3YtM%253A%252C766575HLE1XV3M%252C_&usg=__v57hfl_WJoHeBeJc8TluCuBG6ec%3D&sa=X&ved=0ahUKEwiG36jJ-bTaAhUBaVAKHTu3AxEQ9QEIMDAD#imgdii=YFTGUVEmZQuTKM:&imgrc=ClsN_S004XnK6M:

https://www.google.com.tr/search?q=90+l%C4%B1+y%C4%B1llar+ev&rlz=1C1RLNS_trTR783TR783&tbm=isch&source=iu&ictx=1&fir=9NBwICebet3YtM%253A%252C766575HLE1XV3M%252C_&usg=__v57hfl_WJoHeBeJc8TluCuBG6ec%3D&sa=X&ved=0ahUKEwiG36jJ-bTaAhUBaVAKHTu3AxEQ9QEIMDAD#imgrc=6wwg65MqaC0x4M:

https://www.google.com.tr/search?q=90+l%C4%B1+y%C4%B1llar+ev&rlz=1C1RLNS_trTR783TR783&tbm=isch&source=iu&ictx=1&fir=9NBwICebet3YtM%253A%252C766575HLE1XV3M%252C_&usg=__v57hfl_WJoHeBeJc8TluCuBG6ec%3D&sa=X&ved=0ahUKEwiG36jJ-bTaAhUBaVAKHTu3AxEQ9QEIMDAD#imgrc=vOF2OxOcvcpljM:

https://www.google.com.tr/search?q=90+l%C4%B1+y%C4%B1llar+ev&rlz=1C1RLNS_trTR783TR783&tbm=isch&source=iu&ictx=1&fir=9NBwICebet3YtM%253A%252C766575HLE1XV3M%252C_&usg=__v57hfl_WJoHeBeJc8TluCuBG6ec%3D&sa=X&ved=0ahUKEwiG36jJ-bTaAhUBaVAKHTu3AxEQ9QEIMDAD#imgdii=HmcV9pEYRrDdOM:&imgrc=xuY2CymeJNr8qM:

https://www.google.com.tr/search?q=90+l%C4%B1+y%C4%B1llar+ev&rlz=1C1RLNS_trTR783TR783&tbm=isch&source=iu&ictx=1&fir=9NBwICebet3YtM%253A%252C766575HLE1XV3M%252C_&usg=__v57hfl_WJoHeBeJc8TluCuBG6ec%3D&sa=X&ved=0ahUKEwiG36jJ-bTaAhUBaVAKHTu3AxEQ9QEIMDAD#imgdii=maDT0HnGzmz82M:&imgrc=A1drHKBCGzHSOM:

https://www.google.com.tr/search?q=90+l%C4%B1+y%C4%B1llar+ev&rlz=1C1RLNS_trTR783TR783&tbm=isch&source=iu&ictx=1&fir=9NBwICebet3YtM%253A%252C766575HLE1XV3M%252C_&usg=__v57hfl_WJoHeBeJc8TluCuBG6ec%3D&sa=X&ved=0ahUKEwiG36jJ-bTaAhUBaVAKHTu3AxEQ9QEIMDAD#imgrc=TI-Ke9utFBkIQM:

Benzer Yazılar

12 yorum

  1. Yukarıda yazılanların hepsini bir bir yaşadım ve şimdi tatlı bir tebessümle anımsadım. Evet eskiler farklıydı, belki şimdinin rahatı yoktu ama ayrı bir sıcaklığı, huzuru vardı.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şimdinin rahatı yoktu evet, kolay kolay mahallede bir kız bir erkek sohbet edemezdi, hemen ayıplanırdı mesela. Ama bunlar, hatta o dönemin aşkları bile çok tatlı değil miydi? :)

      Sil
  2. Yazıyı okuyunca bir ah çektim ne kadar güzel günlerdi 90lar o zaman masumiyet saflık temiz güzel yüzler vardı insanlık vardı arkadaşlık dostluk sevgi saygı vardı ah o beş taş oyunları o körbe saklambaç o gagoz kapakları misketler 😔😊ne kadar güzel günlerdi o renkli döşekler 😊iki de bir tüpü biten yarım saatte ancak açılan bir televizyon 😊insan özlüyor gerçekten o günleri şimdi teklonolijin kölesi olduk çıktık tüm güzellikleri hep unuttuk hep bir keseke kalıyor içimde çocukluğuma dair 😔😊dilerim bu yeni nesil daha iyi bir gelecekleri olur rabbim guzel günler görmeyi nasip etsin inşallah beni eskilere götürdüğün için çok teşekkür ederim çok güzel nostaljik günlere giitim 😊sevgiler 😊❤

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok özlüyorum bende ne yazık ki... Ancak zaman işte, artık anılarda ve biraz da fotoğraflarda. Bugün bende daldım gittim o günlere, bir tuhaf oldu içim, özlemin burukluğu ile yaşanmışlığın güzelliği arasında sallandım. Ve sonrası bu yazı oldu :) Ben teşekkür ederim canım benim, her zaman beklerim, sevgi ve selamlar😊❤

      Sil
  3. çok çok iyi bi yazıydı. okumadıysan bir kitap var çokzeeel, bir maniniz yoksa annemler size gelecek, ayfer tunç, ayrıca kendisi en sevdiğim yerli romancıııı :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bu kitabı en kısa zamanda temin edeceğime emin olabilirsin Dep, çok memnun oldum önerine, okuyup bizzat döneceğim sana :)
      Sevgiler, hayırlı kandiller...

      Sil
  4. Nokia'lar ve babaannemin koltuklari:)

    YanıtlaSil
  5. O bebekten çok istemiştim annem almamıştııııı :(((((((((( En çok ona uktelerim var ,gerisini zaten fazlasıyla yaşadım:) Leğende yıkanmışlığım var yani :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hahaha :) Ben leğen kısmını es geçtim vallahi :) denk gelmedim, baya duş kabinli bir evdeydim... Ah ah.
      Ama o bebek zaten çocuk için cinnet sebebi yav!

      Sil
  6. Muhteşem bir yazı olmuş.Farklı açılardan eskilere duyduğumuz özlemlerimizi anlatmışız.Salçalı,peynirli ekmeğin tadı hiçbir fasfudda yok.Sokakta yerken ne de tatlıydı.Envai çeşit oyun bilirdik,Ağrı'da öğrencilerimin kız,erkek bildiği tek oyun tekmelemek ve tekmelenmek :/ Evde de dayakla büyüyorlar çğnkü:( Bizler akşam ezanlarına kadar güven içinde oyun oynardık sokaklarda,kızımı tek başına bakkala bile göndermedim halbuki :/ Eskiler güzeldi,güvenilirdi,o zaman insanlarda iyiydi....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benim eksik kaldığım yerleri de siz tamamlamışsınız, daha ne olsun ki?
      Velhasıl tek bir tema etrafında dönüyoruz, eskiler...
      Eskiler çok ama çok güzeldi, zamanla birlikte kirlendik sanırım?
      İnsanlığın rengi beyazdı, çok çabuk kirlendi misali.

      Sil

Google+ TAKİPÇİLER